تسهیلات نقدی بلای جان صنعت کشور
بسیاری از شرکت های صنعتی در کشور متعلق به بخش دولتی و خصولتی بوده و از دیر باز به بهانه های مختلف از تسهیلات نقدی بهره مند شده اند ،تسهیلاتی که نه تنها هیچ گونه مشکلی را در دراز مدت از صنعت کشور رفع نمیکند بلکه با ایجاد فضایی کاملا انحصاری امکان رقابت را از بخش خصوصی می گیرد و همچنین با تزریق پول ،پویایی را از کارخانجات گرفته و پای رانت را به  انتخاب مدیران و شیوه ی مدیریتی آنان کشانده است .
تسهیلات نقدی که بدون هیچگونه برنامه و نظارتی در اختیار این واحد ها قرار گرفته و نه تنها موثر واقع نشده ،بلکه زمینه را برای فسادهای اقتصادی گسترده فراهم آورده است .
تسهیلات نقدی باید رفته رفته جای خود را به تسهیلات غیر نقدی و با ثبات بدهد .
شرکت آلومینیوم ایران می تواند نمونه ی خوبی برای بیان مطلب فوق باشد .
هزینه ی مصرف برق این شرکت حدودا 250 میلیارد تومان در سال می باشد. این شرکت سالیانه صدها میلیارد تومان تسهیلات را به بهانه های مختلفی از جمله مسائل زیست محیطی و خطر ورشکستگی دریافت کرده که در جای خود قابل تامل می باشد.
میزان مصرف برق این شرکت 300-400 مگاوات بوده که با برنامه ریزی دولت محترم احداث نیروگاهی خورشیدی و اختصاصی برای این شرکت می تواند تا حد زیادی هم مسائل زیست محیطی را بهبود بخشد و هم از هزینه های شرکت بکاهد و موجبات کاهش قیمت مقاطع بالادستی آلومینیوم را فراهم آورد.
امروزه هزینه ی ساخت یک نیروگاه سیکل ترکیبی با ظرفیت 500 مگا وات در حدود 800-1200 میلیارد تومان بوده که این میزان برای یک نیروگاه خورشیدی رقمی در حدود 1200-1800 میلیارد تومان می باشد ، که با برنامه ریزی می توان سالانه با هزینه ای در حدود 250 میلیارد تومان  60- 90 مگا وات برق ایرالکو را به صورت اختصاصی تولید و در یک بازه ی زمانی 3-4 ساله ایرالکو را از خرید برق بی نیاز کرد.